🔍 Όλοι πεθαίνουν μια μέρα – Έγκλημα στο Μανχάταν- Ρόντερικ Γουίλκινσον και Χιου Πέντεκοστ

Δύο εγκλήματα, δύο κλειστοί κόσμοι, δύο κοινωνίες που εκπαιδεύτηκαν να κρύβουν όσα δεν αντέχουν να ομολογήσουν. Στα σκωτσέζικα Highlands η σιωπή απλώνεται σαν ομίχλη επάνω από έναν νεκρό· στο Μανχάταν, η οικογενειακή αγάπη μετατρέπεται σε ασφυκτικό δωμάτιο. Ο Ρόντερικ Γουίλκινσον και ο Χιου Πέντεκοστ δεν ερευνούν μόνο ποιος διέπραξε το έγκλημα. Αναζητούν την ηθική στιγμή κατά την οποία οι άνθρωποι έπαψαν να αντιστέκονται στο κακό.

Στο «Όλοι πεθαίνουν μια μέρα» του Ρόντερικ Γουίλκινσον, η είσοδος του Άντριου Γκάρσαϊντ στην απομονωμένη περιοχή του Φάντενφουτ θυμίζει κάθοδο σε έναν τόπο όπου η πραγματικότητα υπακούει σε άγραφους νόμους. Ο δημοσιογράφος των «Καθημερινών Χρονικών της Γλασκόβης» πηγαίνει στα Highlands αναζητώντας ανάπαυση από την εγκληματική σκληρότητα της πόλης. Πριν ακόμη φτάσει στο ξενοδοχείο, όμως, βλέπει αστυνομικούς να μεταφέρουν έναν νεκρό άντρα. Αργότερα, όταν ρωτά τους κατοίκους, συναντά μια ομοιόμορφη και αφύσικη άγνοια: κανείς δεν είδε, κανείς δεν γνωρίζει, σχεδόν κανένα γεγονός δεν συνέβη.

Ο Γουίλκινσον μετατρέπει αυτή την άρνηση σε ισχυρότερο δραματικό εύρημα από την ίδια τη δολοφονία. Το πτώμα του Τζιμ Κόλινσον υπάρχει, αλλά η κοινωνία επιχειρεί να το εξαφανίσει από τη συλλογική της συνείδηση. Η σιωπή των κατοίκων δεν αποτελεί ουδετερότητα· είναι πράξη. Η συγκάλυψη γίνεται ένας σιωπηλός όρκος αμοιβαίας προστασίας, μέσα στον οποίο ο φόβος, το συμφέρον και η συνενοχή δεν ξεχωρίζουν εύκολα μεταξύ τους.

Ο Γκάρσαϊντ δεν έχει την ψυχρή αυτάρκεια του αλάνθαστου ντετέκτιβ. Είναι κουρασμένος, όμως διατηρεί το ένστικτο του δημοσιογράφου που γνωρίζει ότι μια κοινωνία αποκαλύπτεται περισσότερο από όσα αποκρύπτει παρά από όσα διακηρύσσει. Η περιέργειά του μετατρέπεται σε ηθική επιμονή, καθώς οι προσπάθειες των κατοίκων να αμφισβητήσουν την αντίληψή του αγγίζουν τα όρια μιας οργανωμένης ψυχολογικής κακοποίησης. Θέλουν να τον κάνουν να δυσπιστήσει απέναντι στα ίδια του τα μάτια.

Απέναντι σε αυτό το συμπαγές μέτωπο στέκεται ο συνταγματάρχης Μπράντσο. Επιβλητικός και ορθολογιστής, επιβεβαιώνει ότι ο νεκρός ήταν ο Κόλινσον και υποστηρίζει πως δολοφονήθηκε. Δεν λειτουργεί μόνο ως σύμμαχος του δημοσιογράφου, αλλά ως ρήγμα στη συμφωνία της σιωπής: ένας άνθρωπος που αρνείται να θυσιάσει την αλήθεια στον βωμό της τοπικής ευταξίας.

Το Φάντενφουτ γίνεται έτσι ένας ζωντανός δραματουργικός οργανισμός. Η ομίχλη, η απομόνωση και η δυσπιστία απέναντι στον ξένο συνθέτουν ένα περιβάλλον όπου το έγκλημα δεν ανήκει αποκλειστικά στον δολοφόνο. Βαραίνει και εκείνους που το προστατεύουν. Η ιστορική γοητεία της βρετανικής αστυνομικής παράδοσης συναντά εδώ μια βαθύτερη κοινωνική αγωνία: πόσο εύκολα μια κοινότητα μετατρέπει την αλληλεγγύη σε συνενοχή, όταν η αποκάλυψη απειλεί τα συμφέροντα και την επίπλαστη γαλήνη της;

Στο «Έγκλημα στο Μανχάταν» του Χιου Πέντεκοστ, η απειλή δεν κρύβεται σε μια απομονωμένη περιοχή αλλά μέσα στην οικογενειακή εστία. Ο Μάικ Μάλθερν έχει δύο κόρες, την Έρρικα και την Τζόαν, αλλά δεν τις αγαπά ισότιμα. Στην Έρικα αναγνωρίζει το πρόσωπο της νεκρής συζύγου του και προσκολλάται επάνω της με μια αγάπη σχεδόν λατρευτική. Την Τζόαν, αντίθετα, την κρατά σε απόσταση, επειδή η μητέρα της πέθανε γεννώντας την. Το παιδί καταδικάζεται, επομένως, να πληρώνει για έναν θάνατο που δεν προκάλεσε.

Όταν η Έρρικα απουσιάζει από την καθιερωμένη οικογενειακή συγκέντρωση, η ανησυχία του πατέρα αποκαλύπτει αμέσως την ανισορροπία του σπιτιού. Η εμφάνιση ενός απρόσμενου επισκέπτη ή ενός εκβιαστικού μηνύματος μετατρέπει την απουσία σε απειλή. Η ενδεχόμενη απαγωγή, ωστόσο, αποτελεί μόνο την εξωτερική όψη του μυστηρίου. Το ουσιαστικό έγκλημα είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα: τη στιγμή κατά την οποία ένας πατέρας μοίρασε στις κόρες του τους ρόλους της αγαπημένης και της ένοχης.

Ο Μάικ δεν πενθεί πραγματικά τη σύζυγό του· χρησιμοποιεί την Έρρικα για να αρνηθεί τον θάνατό της. Η κόρη παύει να αναγνωρίζεται ως αυτόνομη προσωπικότητα και γίνεται ζωντανό μνημείο μιας χαμένης γυναίκας. Αλλά και η φαινομενικά προνομιούχα θέση της είναι μια φυλακή: πρέπει διαρκώς να ανταποκρίνεται σε μια εξιδανικευμένη εικόνα που δεν της ανήκει.

Η Τζόαν αποτελεί την πιο οδυνηρή παρουσία. Μεγαλώνει κάτω από μια ετυμηγορία που δεν ειπώθηκε ποτέ καθαρά, αλλά επαναλαμβάνεται καθημερινά με την ψυχρότητα και την απόσταση. Η παραμέλησή της μπορεί να γεννήσει πίκρα, οργή και ανάγκη εκδίκησης. Αυτό, όμως, δεν την καθιστά αυτομάτως ένοχη· φανερώνει πόσο εύκολα ένα πληγωμένο παιδί γίνεται ύποπτο για τα τραύματα που του προκάλεσαν οι άλλοι.

Ο Γουίλκινσον εξετάζει τη συλλογική συγκάλυψη, ενώ ο Πέντεκοστ τη συναισθηματική ευνοιοκρατία. Και στα δύο έργα, η βία ωριμάζει μέσα σε ένα σύστημα σιωπής. Σήμερα, που ολόκληρες κοινωνίες αρνούνται όσα διαταράσσουν την ασφάλειά τους και οικογένειες βαφτίζουν τον έλεγχο αγάπη, τα δύο έργα παραμένουν ανησυχητικά επίκαιρα. Γιατί ο άνθρωπος δεν γίνεται συνένοχος μόνο όταν συμμετέχει στο έγκλημα. Γίνεται και όταν βλέπει την αδικία, καταλαβαίνει τη βλάβη και επιλέγει τη βολική σιωπή.

Όλοι πεθαίνουν μια μέρα του Ρόντερικ Γουίλκινσον- Everything Goes Dead - R. Wilkinson

Μετάφραση: Φοίβος Σταυρίδης Σκηνοθεσία: Μίκης Νικήτας Ακούγονται οι ηθοποιοί: Πίτσα Αντωνιάδου, Γιάννης Παπαϊωάννου, Ανδρέας Μουσουλιώτης, Χρήστος Παπαδόπουλος, Ανδρέας Νικολής, Κώστας Δημητρίου, Θεόδουλος Μωρέας, Ανδρέας Μούστρας

Έγκλημα στο Μανχάταν Χιού Πέντεκοστ

Ηχογράφηση 1981 Μετάφραση - ραδιοφωνική προσαρμογή: Πόπη Κόντου Ραδιοσκηνοθεσία: Σπύρος Μηλιώνης Ακούγονται οι ηθοποιοί: Χρήστος Τσάγκας, Νόρα Κατσέλη, Τώνης Γιακωβάκης, Νίκος Γαλανός, Αγγέλα Καζακίδου, Νίκη Κρεούζη, Νίκος Δενδρινός, Πάνος Κομνηνός, Λευτέρης Ελευθεριάδης

📜 Εγγραφή στο κανάλι για περισσότερα θεατρικά έργα, μυστήριο και vintage ατμόσφαιρα!

https://www.youtube.com/@angeligeorgia808

Δεν πουλάμε ψυχή. Κρατάμε το φως αναμμένο

👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/support

Ό,τι αγάπησα και διάβασα, το αφήνω να βρει νέο σπίτι

👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67

🍀 Angeli Georgia Storyteller of Light 💖