🎭 Μια Φορά στη Ζωή. Τζον Πέρι : Ο έρωτας που μυρίζει παγίδα

Στη σιωπή μιας ιταλικής βίλας, όπου η θάλασσα ανασαίνει γλυκά και ο αέρας υπόσχεται ζωή, κάτι αδιόρατο αρχίζει να κινείται. Όχι φανερό, όχι κραυγαλέο — αλλά επικίνδυνο. Δύο αδελφές φτάνουν για να κληρονομήσουν έναν κόσμο που δεν γνωρίζουν. Και ο κόσμος αυτός τις περιμένει ήδη με ανοιχτά χέρια.

Κυρίως κείμενο

Το έργο του John Perry στήνεται πάνω σε μια απλή αφορμή — μια κληρονομιά, μια βίλα κοντά στη Νάπολη, μια νέα αρχή. Όμως η απλότητα είναι παραπλανητική. Γιατί αυτό που πραγματικά παρακολουθούμε δεν είναι μια μετακόμιση, αλλά μια μετατόπιση ψυχής.

Η Αγνή και η Έλεν φέρνουν μαζί τους την Αγγλία. Την πειθαρχία, τη λιτότητα, την ανάγκη για τάξη. Είναι παιδιά ενός κόσμου που έμαθε να συγκρατεί τα συναισθήματα και να τα ντύνει με καθήκον. Έζησαν στη σκιά της οικονομικής δυσκολίας, της απώλειας του πατέρα, της ανάγκης να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια. Η μία έγινε στυλοβάτης, η άλλη έμεινε με μια ανεκπλήρωτη λαχτάρα.

Και τότε εμφανίζεται η Ιταλία.

Όχι ως τόπος, αλλά ως δύναμη.

Η Ιταλία εδώ δεν είναι γεωγραφία. Είναι πειρασμός. Είναι το άρωμα του κρασιού, η ελευθερία του σώματος, η χαλαρότητα των ηθών, το «ζήσε τώρα». Είναι αυτό που οι δύο γυναίκες δεν έζησαν ποτέ.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό κινείται ο Σαλβατόρε.

Δεν είναι ένας απλός υπηρέτης. Είναι ένας ρόλος που μεταμορφώνεται. Μπροστά στην Αγνή γίνεται υποταγμένος, ακριβής, σχεδόν άψογος. Μπροστά στην Έλεν γίνεται κάτι άλλο: μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση ζωής που δεν γνωρίζει όρια. Η γοητεία του δεν είναι τυχαία· είναι εργαλείο. Και το χειρίζεται με την άνεση ανθρώπου που ξέρει πως οι άλλοι διψούν.

Η Έλεν, κουρασμένη από χρόνια στέρησης, δεν ερωτεύεται απλώς. Αφήνεται. Δεν βλέπει τον άνθρωπο· βλέπει την έξοδο. Το άνοιγμα προς μια ζωή που της στέρησαν οι συνθήκες και οι επιλογές των άλλων. Και εδώ το έργο αγγίζει ένα από τα πιο σκληρά του σημεία: δεν είναι η αφέλεια που την οδηγεί, αλλά η πείνα.

Απέναντί της, η Αγνή στέκει σαν φρουρός. Δεν εμπιστεύεται, δεν παρασύρεται, δεν χαλαρώνει. Μα αυτή η δύναμη έχει τίμημα. Είναι η γυναίκα που κάποτε αρνήθηκε τον έρωτα για χάρη του καθήκοντος. Που έμαθε να ζει χωρίς να ζητά. Που αντικατέστησε τη ζωή με τον έλεγχο. Και τώρα βλέπει μπροστά της κάτι που δεν καταλαβαίνει, αλλά διαισθάνεται πως οδηγεί στην καταστροφή.

Το έργο δεν παίρνει εύκολες θέσεις. Δεν εξιδανικεύει ούτε τη συγκράτηση ούτε την παράδοση στο πάθος. Αντίθετα, δείχνει και τα δύο ως αδιέξοδα, όταν δεν υπάρχει γνώση του εαυτού.

Η κοινωνική του διάσταση είναι διακριτική αλλά σαφής. Δύο Αγγλίδες, προϊόντα μιας αυστηρής τάξης, εισβάλλουν σε έναν κόσμο πιο χαλαρό, πιο αισθησιακό, αλλά και πιο επικίνδυνο. Η σύγκρουση δεν είναι μόνο πολιτισμική· είναι υπαρξιακή. Πόσο αντέχει ένας άνθρωπος να αλλάξει χωρίς να χαθεί;

Και εδώ έρχεται η πιο ανησυχητική φράση του έργου, σχεδόν σαν προφητεία: ο τόπος σε κάνει να καταλάβεις ποιος είσαι. Όχι ποιος νομίζεις. Ποιος πραγματικά είσαι.

Αλλά ποιος θέλει στ’ αλήθεια να το μάθει;

Το δράμα προχωρά χωρίς κραυγές. Χωρίς θεαματικές εκρήξεις. Σαν δηλητήριο που απλώνεται αργά. Η γοητεία μετατρέπεται σε εξουσία. Η οικειότητα σε εξάρτηση. Και η επιλογή — αυτή η «μία φορά στη ζωή» — αποκαλύπτεται όχι ως λύτρωση, αλλά ως ρίσκο που δεν μπορείς να πάρεις πίσω.

Μέσα σε αυτή τη σκιά, το έργο αφήνει μια λεπτή χαραμάδα φωτός. Όχι ελπίδας εύκολης, αλλά επίγνωσης. Ίσως η σωτηρία να μην βρίσκεται ούτε στην άρνηση ούτε στην παράδοση, αλλά στην επίγνωση του τι πραγματικά επιλέγουμε.

Γιατί τελικά, το ερώτημα που αφήνει δεν είναι τι θα συμβεί στις ηρωίδες.

Είναι άλλο. Πόσες φορές στη ζωή μας νομίσαμε πως ζούμε — ενώ απλώς πέφταμε σε μια καλοστημένη παγίδα;

Ακούγονται οι ηθοποιοί:

Γιάννης Βόγλης, Σαλβατόρε Φεράρο

Χρήστος Δαχτυλίδης, , Πότερ

Βέρα Ζαβιτσιάνου, , Αγνή

Κώστας Καζάκος, Ρόνι

Βασίλης Μαυρομάτης, Σερ Μπέντζαμιν Τέντζ

Άννη Πασπάτη, Ασούντα

Λουΐζα Ποδηματά, κυρία Πέτιγκου

Λουκιανός Ροζάν, Αντονίνο

Πέπη Οικονομοπούλου, Μαρία

Παμφίλη Σαντοριναίου, Καρολίνα

Μαριάννα Κουράκου, Έλεν

Το έργο «Μια φορά στη ζωή Μετέφρασε και προσάρμοσε για το ραδιόφωνο η Μέλπω

Ζαρόκωστα

Η μουσική επιμέλεια είναι της Αργυρώς Μεταξά

Επιμέλεια ήχων, Έρσης Γεωργιάδη

Ρύθμισης ήχου, Βασίλη Καρά

Η ραδιοσκηνοθεσία είναι του Γρηγόρη Γρηγορίου

📜 Εγγραφή στο κανάλι για περισσότερα θεατρικά έργα, μυστήριο και vintage ατμόσφαιρα!

https://www.youtube.com/@angeligeorgia808

Δεν πουλάμε ψυχή. Κρατάμε το φως αναμμένο

👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/support

Ό,τι αγάπησα και διάβασα, το αφήνω να βρει νέο σπίτι

👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67

🍀 Angeli Georgia Storyteller of Light 💖